Aart Waterman

Gemeenteraadslid

"De dingen die GroenLinks voor toch elkaar heeft gekregen in het sociaal domein, tegen de kille rechtse politiek in. Dat zijn van die kleine overwinningen waar ik een enorm gevoel van tevredenheid aan ontleen"

Aart zit al tien jaar in de gemeenteraad. Tot zijn pensioen was hij vertrouwenspersoon voor personeel van de Universiteit van Amsterdam. Hij behartigde daar de belangen van zo'n vijfduizend werknemers van de UvA, op het gebied van ambtenarenrecht. Ook onderhandelde hij namens de ambtenarenvakbond met het college van bestuur, over cao's, sociale plannen en reorganisaties. 'Zo af en toe boekte ik een klein succesje. Dat motiveert me, aan kleine succesjes heb ik al genoeg om in beweging te blijven.'

Wat is jouw portefeuille?

 

In de gemeenteraad hou ik me bezig met de materiële kant van het sociaal domein. Dat gaat over de hoogte van bepaalde toelagen, van bijstandsuitkeringen. En ik hou me bezig met verordeningen in het algemeen, staatsrechtelijke aspecten, de APV, en de begroting niet te vergeten, de financiële kant van de zaak.

 

Wat gaat er goed in onze gemeente en wat kan er beter?

 

Het is misschien niet een heel erg mooi dorp zoals Bergen mooi is, maar het oogt hier toch wel heel aantrekkelijk met al dat groen. Een mooi open karakter.

 

Wat er beter kan, is de positie van de financieel zwakkeren. Relatief zijn er weinig armen in Castricum, we zijn een welvarende gemeente. Er zijn hier ongeveer 150 uitkeringsgerechtigden. We kunnen ons dus een relatief humaan beleid permitteren. Maar de manier waarop mensen aangepakt worden... Theoretisch kan als je tien minuten te laat op een afspraak komt je uitkering al gekort worden. Het is zelfs een tijd mogelijk geweest dat mensen een maand of langer helemaal geen uitkering kregen. Ik vind dus echt dat je dat niet kunt maken. Dat een wethouder of een ambtenaar zomaar kan beslissen dat iemand een maand of twee maanden het zonder inkomen moet doen vind ik onbestaanbaar. Dat hebben we, met veel moeite, gelukkig uit die verordening gekregen. Dat zijn van die kleine overwinningen waar ik een enorm gevoel van tevredenheid aan ontleen.

 

Soms lukt het ook niet. We hebben onlangs bijvoorbeeld een begrotingspost gecreëerd zodat er geëxperimenteerd zou kunnen worden met de bijstand – volgens ons werken bepaalde sancties onmenselijk en contraproductief – en van de overheid mogen gemeenten experimenteren met ander beleid. We verwachten van het college dat het de wens van de raad zal uitvoeren, maar mocht men dat weigeren, dan kun je ze daar niet toe dwingen. Dat kan best frustrerend zijn, ja.

 

Wat is je favoriete plek in Castricum?

 

Wat ik heel mooi vind is die strook water die loop vanaf de Montessori-school tot aan het spoor. Ik woon er zelf aan. Er staan van die prachtige treurwilgen.

 

Favoriete manier om van het gas af te gaan:

 

Getijdenenergie vind ik heel interessant, al kun je dat wellicht niet toepassen op gemeentelijk niveau. Aardwarmte is ook een interessante optie. Verder: wat werkt. Mensen die klagen over horizonvervuiling vanwege windmolens op zee begrijp ik niet zo.

 

Wat wil je verder nog kwijt?

 

De invloed van projectontwikkelaars is een voorbeeld van waar je op gemeenteniveau kunt zien dat de macht van het kapitaal groter is dan de macht van de democratie. Dat zagen we bijvoorbeeld rond het Parnassia-verhaal. In de gemeentepolitiek gaat het niet alleen om armoedebestrijding, het gaat om de enorme machtsongelijkheid door dat verschil in vermogen tussen rijk en arm. De democratie wordt zo eigenlijk verdrongen door de macht van het grote geld.